گروه طراحی کاربردی

با طی دوره‌ی مهندسی مکانیک – طراحی کاربردی، دانش آموختگان آماده می­شوند تا وظایف محوله برای اجرای پروژه‌های صنعتی شامل تحقیق و مطالعات اولیه، طراحی مقدماتی، محاسبات طراحی با جزئیات، تهیه‌ی نقشه‌ها و مدارک فنی، تدوین فناوری‌های ساخت و روش تولید، مدیریت، اجرا و تعمیر و نگهداری را با آگاهی علمی و فنی در کلیه‌ی حوزه‌های مرتبط با مهندسی مکانیک به عهده گرفته و با موفقیت به اتمام برسانند.

رشته‌ی مهندسی مکانیک – طراحی کاربردی دارای دو گرایش "دینامیک، کنترل و ارتعاشات" و "مکانیک جامدات" در مقطع کارشناسی ارشد، و چهار گرایش "دینامیک، کنترل و ارتعاشات"، " مکانیک جامدات"، "نانومکانیک"، و "بایومکانیک" در مقطع دکتری است که در زیر معرفی می‌شوند:

1- گرایش دینامیک، کنترل و ارتعاشات: این گرایش به مدل‌سازی مفاهیم پایه‌ای دینامیک و بازخورد نظریه‌های کنترلی در زمینه‌های طراحی مکانیزم‌ها، ماشین‌ها، رباتیک و سایر سیستم‌های مکانیکی می‌پردازد. موضوعاتی که در این زمینه مورد مطالعه قرار می‌گیرند شامل مدل‌سازی، طراحی، تئوری‌های کنترل خطی و غیرخطی، ماشین‌های هوشمند، و رباتیک سیستم‌های پیشرفته می‌باشد که نتایج آن‌ها با استفاده از شبیه‌سازی و آزمایش‌های عملی اعتبارسنجی می‌شوند. این گرایش پایه‌ی تمامی سیستم‌های مکانیکی با کاربردهایی در صنایع هوایی، پزشکی و ماشین‌های هوشمند است. نکته‌ی قابل توجه هم تنیدگی بسیار زیاد این گرایش با ریاضیات و علوم کامپیتر می‌باشد.

2- گرایش مکانیک جامدات: این گرایش شاخه‌ای از مهندسی مکانیک است که با استفاده از روش‌های عددی، تحلیلی و تجربی به بررسی رفتار مواد و مهندسی آن‌ها می‌پردازد. تحقیقات در این گرایش عمدتا در زمینه‌های شکست، رابطه‌ی ساختار با مواد، روش‌های عددی بر پایه‌ی المان محدود و کامپوزیت‌ها می‌باشد. کاربرد این گرایش در صنعت بسیار گسترده است و در صنایع خودرو، بایو و هر زمینه‌ی دیگری که به طراحی، ساخت و تحلیل نتایج بدست‌آ‌مده از آزمایشات مربوط باشد، رد پایی از مکانیک جامدات دیده می‌شود.

3- گرایش نانومکانیک: دانش مهندسی همواره به دنبال توسعه‌ی مرزهای خود جهت نیل به سودمندسازیِ هر چه ‌بیشترِ زندگی بشر و پاسخ‌گویی به نیازهای روبه‌رشد امروزی است. بی‌شک، یکی از ابزارهای بسیار کارآمد جهت دستیابی به این اهداف، ایجاد و گسترش زمینه­های علمی و فناوری بین‌رشته­ای است. مهندسی نانومکانیک شاخه­ای از فناوری نانو است که با دید مهندسی به بررسی رفتارهای مکانیکی (سازه­ای، حرارتی، سیالاتی، زیستی، مکاترونیکی و ...) در مواد، ساختارها و سیستم­ها با ابعاد نانو و کاربردهای عملی و مهندسی آنها می­پردازد. این حوزه در واقع یک زمینه‌ی بین‌رشته­ای است که دانشجویان و پژوهشگران موفق در آن علاوه بر برخورداری از دانش کلاسیک مهندسی مکانیک، متناسب با زمینه‌ی کاری خاص خود، علوم مرتبط با مکانیک کوانتم، فیزیک حالت جامد، نانوشیمی و نانومواد، نانوبیوفناوری، اپتیک، الکترونیک و ... را نیز می­آموزند. از این رو، دانشکده‌ی مهندسی مکانیک با بهره­گیری از سال­ها سابقه‌ی فعالیت آموزشی و پژوهشی در زمینه‌ی مهندسی نانومکانیک، برخورداری از کادر علمی متخصص در این حوزه و ایجاد روابط موثر علمی و پژوهشی بین­المللی، به خدمت­رسانی به دانشجویان و پژوهشگران کشور مشغول است. این دانشکده جهت یاریِ هر چه بیشترِ دانشجویان عزیز در این مسیر، هم­گام و هم­عرض با برترین دانشگاه­های جهان، دروس مختلفی را ارائه می­کند و معتقد است که این برنامه‌ی جامع آموزشی می­تواند غالب نیازهای آموزشی و پژوهشی دانشجویان رشته مهندسی مکانیک - نانومکانیک را تامین کند. لیستی از دروس ارائه شده در این گرایش عبارتند از:

1- شبیه­سازی اتمی مواد در مقیاس نانو

2- نانومکانیک تجربی

3- شناسایی خصوصیات ذرات و ساختارهای نانو

4- نانومکانیک محاسباتی

5- نانوکامپوزیت

6- انتقال انرژی در ابعاد نانو

7- میکرو و نانوسیالات

8- سیستم­های میکرو و نانوالکترومکانیکی (MEMS/NEMS)

9- سیستم­های میکرو و نانوالکترومکانیکیِ زیستی  (BioMEMS/BioNEMS)

10- نانوبایومکانیک

11- مبانی مهندسی اپتیک و اپتومکانیک

12- میکرو و نانورباتیک

4- گرایش بایومکانیک: بایومکانیک شاخه‌ای از مهندسی مکانیک است که در آن سیستم‌ها و مکانیزم‌های زیستی از منظر قوانین حاکم بر علم مکانیک مورد مطالعه قرار می‌گیرند تا شناخت ما از محیط اطرافمان، موجودات زنده، مکانیزم‌های طبیعی و بدن خودمان کامل‌تر شود. از کاربردهای این گرایش می‌توان به ساخت اعضای بدن و شبیه‌سازی مکانیزم‌های زیستی اشاره کرد.

 فهرست درس‌های دوره‌ی تحصیلات تکمیلی گروه طراحی کاربردی